|
KSK Beveren
De Freethiel vindt zijn ontstaan in de naam van Frederik Thielemans, de eigenaar uitbater van de open wielerbaan die in 1920 op een akker van slechte kwaliteit werd aangelegd.
Op 31juli 1938 werd het "voetbalstadion" officieël ingehuldigd met een wedstrijd tegen eersteklasser Ronse. De intrek aan de velodroom verliep niet zonder problemen. Door de zandvlakte waarop het gras weigerde te groeien, lag het veld er enorm slecht bij. Tijdens de wintermaanden was het een modderpoel en in de zomer gewapend beton. Meer dan eens werd de staat van het veld ingeroepen als excuus voor een nederlaag. Jaren bleef Beveren opgescheept met de kwalijke reputatie van zijn zandterrein.
Toen er in 1939 een nieuw grastapijt werd gezaaid, was dit na één vriendschappelijke wedstrijd alweer in zijn oorspronkelijke staat omgeploegd. Ook de talrijke heerbezaaiingen die er nadien volgden, bleven zonder bevredigend resultaat. Pas na de Tweede Wereldoorlog kon SK Beveren over een behoorlijke grasmat beschikken toen karrenvrachten poldergrond afkomstig van het eerste veld aan de Kasteeldreef werden aangevoerd, en bedekt werden met losse graszoden.
Die promotie vereiste wel de nodige aanpassingswerken aan het stadion. Zo werd de houten tribune afgebroken en werden er op de hoek van het terrein nieuwe kleedkamers gezet. Een betonconstructie die op 21 augustus 1949 werd ingewijd met een wedstrijd tegen Eendracht Aalst (5-2) en die overeind bleef tot aan de intrede in de eerste klasse in 1967.
Tijdens de zomer van dat jaar werd het eerste gedeelte van de nieuwe tribune gebouwd met 2850 zitplaatsen, moderne kleedkamers, een vergaderzaal en een perstribune en verrees tevens de open staantribune aan de Klapperstraat.
Beveren voetbalde tot in 1972 op de Freethiel tegen de voetbalelite en na een jaar vagevuur in de tweede klasse klom het opnieuw naar de hoogste afdeling. De capaciteit werd opgevoerd tot 18.000 plaatsen.
In 1974 werd er aan de Klapperstraat ook bij kunstlicht gevoetbald. De lichtinstallatie werd overigens geplaatst door de spelers Freddy Buyl en Roger Rogiers, die buiten hun voetballeven als elektricien actief waren. Ze werd ingespeeld met een wedstrijd tegen Sparta Rotterdam (3-1). In 1979, het jaar dat Beveren kampioen werd, onderging de arena opnieuw enkele aanpassingen en werd de capaciteit opgevoerd tot 22.000 plaatsen. De zittribune werd doorgetrokken tot aan de doellijn waarachter een moderne overdekte staantribune werd gebouwd die befaamd is voor haar akoestiek.
Het stadion werd in 1991 nog verfraaid met de bouw van een nieuwe zittribune op de plaats van de staantribune die pas in 1986 met zes elementen was verlengd. Het complex bevat 211 business seats. Het recordgemiddelde van 9.671 toeschouwers tijdens het seizoen 1983-1984 behoort al lang tot de archieven net als het competitierecord van 27 april 1982 toen 16.987 toeschouwers zagen hoe het "kleine" Anderlecht het "grote" met 3-0 inpakte.
In 2004 werden, naar aanleiding van een nieuwe Europese campagne, nog meer staanplaatsen omgevormd tot zitplaatsen. Op de grote tribune werden op de overgebleven houten banken vaste stoeltjes gemonteerd, de onoverdekte staantribune langs de Klapperstraat en de overdekte staantribune werden tijdelijk omgevormd tot zittribune.
Nu anno 2008 om aan de licentievoorwaarden van de Belgische voetbalbond te voldoen, wordt een geheel nieuw hoofdtribune gebouwd. De tribune met 3.600 zitjes zal tegen februari klaar moeten zijn. De private partner krijgt van de gemeente erfpacht voor de gronden en mag de commerciële ruimten onder de tribune uitbaten.
|
